De vrolijke atheist

Vrije vlucht

Lieve bezoeker,

Ik moet jou bij deze teleurstellen. De Vrolijke Atheïst is niet meer. De rups is uit zijn cocon gebroken en is veranderd in een prachtige, krachtige vlinder. Het is niet meer nodig om te lijden en te schoppen of te ageren tegen projecties en illusies die ik om mij heen zag en beleefde. Ik vlieg nu vrij rond en ik wil wat ik ooit ben geweest achter mij laten. Ik dank jou dan ook voor jou reacties en je contact op de weblog. Alles is veranderd en ik moet wel afscheid van jou nemen in deze vorm. De Vrolijke Atheïst is veranderd. Getransformeerd. In iemand die een nieuwe periode en fase in zijn leven tegemoet gaat. Andere wegen zal ik bewandelen en op andere manieren zal ik contact hebben en leggen. Het pseudoniem JH waaronder ik schreef is verdwenen. JH is niet meer. Ik zal vanaf nu onder mijn echte naam schrijven en communiceren. Geen verborgenheid meer. Ik wil mij niet schamen voor mijn echte naam.
Ik hoop ooit in de toekomst een nieuw weblog in elkaar te knutselen. Dan zullen jullie van me horen. In de tussentijd heb ik twee boeken geschreven. Een dichtbundel en een filosofisch werk. Ik zit helemaal in de Flow. Het voelt allemaal goed en ik ben rustig over wat er gaat gebeuren. Ik wil een frisse start maken en misschien kunnen jij en ik wel samen verder groeien op een ander door mij gecreëerd weblog. Hou tot die tijd dit weblog in de gaten. Er komt iets nieuws aan.

Groetjes en XXX van Jan Homan

de man achter alles wat hier geschreven en gemaakt is

Strijdschrift

   

Wat zal ik doen. Zal ik mijn gedachten kuisen? Zal ik mezelf censureren? Zodat ik de lieve vrede bewaar en dat er geen mensen meer afgestoten worden van mijn weblog. Zal ik de vrijheid van meningsuiting negeren en lief zijn en sympathiek en braaf? Zal ik mijn muilkorf om doen? Waar ben je mee bezig JH? Waarom nog steeds schoppen tegen de godsdienst en het geloof? O, ja , ik schoppen?
Denk jij nog steeds dat ik me puberaal gedraag? Dat ik maar wat loop te zwammen? Lees dan en als je huivert en vast bent geluld…… geef dan maar de schuld aan mijn psychische gesteldheid. Dat is namelijk mijn achilleshiel. Maak van mij maar een labiele persoon. Maak mij maar onschadelijk. Zo dat jij je veilige voelt en zeker van jezelf. Schok ik jou met mijn mening en mijn persoonlijke visie maak van mij dan maar een zielig, lijdend slachtoffertje van een bekrompen christelijke opvoeding of het verkeerde kerkgenootschap waar ik ooit bij zat. Als dat jou gerust stelt wil ik wel toegeven dat wat ik jou voorschotel niks voorstelt en dat ik het allemaal verkeerd heb gezien omdat ik lijd aan waanvoorstellingen. Als jij liever hebt dat ik gewoon gek ben wil ik me wel aan jou geruststellende projectie voldoen. Neem mijn visie vooral niet serieus. Wees gerust, lieve bezoeker. Geloof maar wat je wilt geloven. Lees maar wat je wilt lezen. Zie maar wat je wilt zien. Mijn woorden spreken voor zich. Ik verschuil mij niet achter labiliteit of achter de identiteit van een zielig slachtoffertje van een christelijke godsdienst. Ik ben een waardige, volwassen medestander van de al of niet bestaande eerste mens symbolisch genaamd: Adam.
Ik kom op voor de mens die in de godsdienst zwart wordt gemaakt. Ik wil weten wat de verhalen echt te zeggen hebben. Ik moet wel ageren. Ik kan het niet laten de heilige verhalen te ontrafelen. Ik doe dus wat ik doe. Ik vraag niet om medelijden of begrip. Ik vraag om confrontatie en discussie. Kom maar op met jou mening en jou visie. Zonder mij in een labiel of zielig daglicht te stellen mag je het mij moeilijk maken. Heb het lef en reageer.

Groet van mij

Pauze

 

"Even rustig ademhalen."

Bereidt u mentaal en fysiek voor op het volgende logje wat komen gaat.

"Vol verwachting klopt ons hart."

Wat zal er nou weer gebeuren? Zal het confronterend zijn of grof of teder en zacht en lief. Zal ik gekwetst zijn door zijn woorden? Vind ik het onzin. Word ik opgebeurt? Bouwt hij op of breekt hij af? Zal ik weer reageren? Zal ik afhaken? Is het boeiend? Is het saai?

Even alles laten gaan. Even niets in mijn hoofd. Straks gebeurd het weer. Nu even niet. Stilte. Ruimte.

Goddank

Ik dank God voor dat er kinderen doodgaan aan ondervoeding. Ik dank God voor zinloos geweld. Ik dank God voor discriminatie. Ik dank God voor genocide pleging. Ik dank God voor de pijn van een kankerpatiënt. Ik dank God voor beroving en moord. Ik dank God voor zelfmoordterrorisme. Ik dank God voor het verval van normen en waarden. Ik dank God voor het Indische kastenstelsel. Ik dank God voor dierenmishandeling. Ik dank God voor incest. Ik dank God voor haat en nijd. Ik dank God voor aids. Ik dank God voor moeite en pijn.

Want wij hebben allemaal van de appel gegeten. Wij hebben de keuze gemaakt om te lijden en te zondigen. In deze wereld wilden wij leven. Wij houden van onrecht en verdriet. Baarmoederhalskanker, schizofrenie, astma, schurft. Wij zijn graag ziek en wij houden van pijn.

Want wij hebben de appel gegeten. Wij hebben de keuze gemaakt.

De liefde van de Vader gaf ons de keuze om te leven in het paradijs of in een wereld waar sommigen misvormd en mislukt worden geboren. Wat een lieve Vader die zijn kinderen niet beschermt heeft tegen de enige fout die ze zouden kunnen begaan. God voorzag generaties lang pijn en wanhoop. God voorzag het en hij deed niets. God voorzag het en hij gunde ons en onze kinderen en kindskinderen een leven in lijden en pijnen. Hij gunde het ons.

Wat een lieve Vader en zo zorgzaam. God schonk ons de gave van de vrije wil om een fout te kunnen maken. Een fout met onnoemelijke gevolgen. Die fout maakten wij dan ook. Dit voorzag hij in zijn alwetendheid.

Ik ben blij dat Adam van de appel at. Net als Adam verlang ik in een wereld te leven waarin mijn moeder verkracht wordt en mijn vader vermoord. Waarin het dorp waarin ik ben opgegroeid  plat is gebrand door rebellen. Waar het altijd oorlog is en waar ik moet vluchten. Ik ben blij met mijn oorlogstrauma´s en ik dank God op mijn blote knieën dat ik al mijn broers en zusters verloren heb. Wat een liefdevolle Vader hebben wij toch.

Wij moeten God bedanken zegt de dominee zondags op de preekstoel. Wij mogen blij zijn en dankbaar dat wij een vrije wil hebben. Dat wij kunnen kiezen. Onze Vader wilde geen robots die hem alleen maar konden gehoorzamen. God wilde een relatie aangaan met vrije mensen. Helaas heeft de mens het voor zichzelf verpest en is hij afgekeerd van de goede weg. Het is allemaal onze fout. Daarom lijden wij. De dominee kucht en drinkt een slokje water. God is goed en door het lijden heen wil hij ons iets leren. Zo is God. Hij tuchtigt ons zodat wij zijn liefde en zijn genade leren te waarderen.

S ‘avonds gaat dezelfde dominee naar bed. Op de rand van het bed gaan zijn gedachten naar zijn overleden vrouw en zijn dochtertje dat aan kanker lijd en niet zo lang meer heeft te leven. De dominee bevoelt zijn penis. Deze is slap. De dominee is verdrietig. Hij is nu al twee jaar impotent. Ook heeft de dominee moeite om een nieuwe liefdesrelatie aan te gaan. Hij is verlegen en hij heeft de belemmerende gedachte dat hij trouw moet zijn aan zijn overleden vrouw. De dominee knielt voor zijn bed en stamelt de volgende woorden:

Lieve vader

U zorgt voor mij en u heeft mij gezegend met ontelbare zegeningen. Ik dank u dat mijn vrouw vroegtijdig is overleden. Ik dank u dat mijn dochtertje kanker heeft en dood gaat. Ik dank u Vader voor de zorgen die ik heb. Wat bent u lief voor mij. Ik dank u dat ik een mens ben met een vrije wil. Ik dank u voor Adam die de foute keuze maakte uit vrije wil om van de appel te eten. Wat fijn dat u alle generaties mensen hebt gezegend met pijn en lijden. Dank u wel Vader.

Amen.

 

Ons bent zuunig

Ooit zal de olie opraken en zullen we andere energiebronnen moeten aanboren. Ooit zal het hout opraken dat nodig is om meubels van de IKEA te maken. Ooit zal de zon uitdoven. Dan zullen we in de kou staan. Ooit zal mijn spaargeld opraken. Dan heb ik geen appeltje voor de dorst meer. Ooit gaan mijn dierbaren dood. Dan ben ik alleen op de wereld. Een wees. Ooit sterven de tijgers uit en de zeehondjes en de olifanten. Ooit zal het regenwoud verdwijnen door over bekapping. Ooit zal mijn bankstel slijten en kapot gaan omdat wij er elke dag op zitten.

Alles is er om genuttigd en gebruikt te worden. Overal kun je van genieten. Een bankstel, eten, drinken, een huis, een keukentrapje, de natuur, kopjes, glazen, borden, een goede kwaliteit wc, de Playstation 3, enz. En dat wat je gebruikt slijt en gaat kapot. Alles vergaat ooit. Hoe vaker je gebruik van iets maakt hoe gauwer iets slijt of uitgeput raakt. Dat is jammer maar zo gaat dat nu eenmaal. 
Jij en ik hebben contact via het internet met elkaar. Dat vergt veel energie van beide kanten. Als wij onze krachten sparen en onze energie opsparen kunnen wij misschien langer leven. Ik zal mezelf op de standby zetten zodat er een kans bestaat dat ik minder slijt. We moeten niet zo intensief meer met elkaar bloggen. Dat is niet goed voor ons. Daar gaan we vroegtijdig dood van.
En zo leven we minder en sparen we voor later. We leven op groene stroom en we doen de hoogst nodige dingen. Verder genieten we niet meer zo intens, we feesten niet meer, we zitten niet meer de hele dag achter de computer te internetten en we eten en drinken sober. Een levenslang dieet van water en brood en af en toe een glas melk.
Of je dit nog leven kunt noemen weet ik niet. Ik ga voor het korte leven. Ik verbruik mijzelf helemaal op. Op is op en dat is dat. Als ik dood ga hoef ik nergens spijt van te hebben. De reserves zijn op. Er is niks meer over. Ik ben uitgeteerd van het leven. En als er geen leven meer in zit moet je sterven. Dat is nu nog een vaststaande levenswet.
Nee, mensen, geniet maar van je leven en maak er wat moois van. Wees actief en spaar je zelf niet. Ga naar de sportschool en train je suf. Zwem, dans, maak muziek, schilder, zing, schiet kloot, voetbal, tennis, kook, was af, ruk, heb (vrije) seks, schijt, drink een wijntje, fiets, rook een sigaret, een sigaar, ga naar de kermis en eet een zuurstok,een suikerspin en een oliebol, ga naar de kerk en luister naar een donderpreek en fantaseer tijdens de preek over allerlei mooie vrouwen, ga naar de kinderboerderij en neuk een schaap, vervul al je verlangens en wensen, het kan nu nog, je leeft nu ten slotte.  Doe dit zonder na te denken over de toekomst. Je gaat eens dood. Dat is een feit maar daarvoor hoef je het allemaal niet te laten.

Doe het zelf

Begin - Einde?

 

In den beginne was het woord en het woord zeide: "JH". Dit was het begin van de identiteit genaamd JH. Mijn ouders noemden mij JH. Mijn geboorte is mijn officiële begin op deze wereld.

Maar wie zegt dat dit het begin was. Ik kom niet plots uit de lucht vallen. Alle elementen van mijn zijn en mijn bestaan waren al aanwezig. Alles komt voort uit alles. Dus zo bezien waren mijn bestanddelen al eerder aanwezig. Spiritueel gezien zat ik misschien al in de appel die mijn vader at voordat hij met mijn moeder vrijde. Waar kom ik vandaan? Je bent geboren uit je moeder zeggen ze. Waar kom ik vandaan? Misschien zit er wel iets van die gegeten appel in mij. Wie heeft mij gemaakt? Hoe ben ik ontstaan? Deze vraag kun je uiteindelijk nooit beantwoorden. Ja, je kunt eenvoudige dingen zeggen: god, het lot, het leven, maar daarmee verklaar je helemaal niks.

Ik ben geboren uit een appel, een boterham met pindakaas, uit bloed, uit water van de kraan, uit mijn vader en mijn moeder, uit mijn opa en mijn oma, uit al die mensen die voor hen geleefd hebben, uit de bomen en de bloemen, het gras en de modder, uit de schone lucht en de vervuilde lucht, uit zonneschijn, uit regen en sneeuw, uit het draaien van de molen en het sterven van een mier, uit vallende stenen, een uitbarstende vulkaan, uit de pijn en de blijdschap, uit de mens en het dier en de plant.

Ik ben geboren uit afgunst en nijd, uit wat stinkt en rot, uit wat leeft en geurt, uit zand en kiezels, uit dat waar ik van hou en dat wat ik haat.

Ik ben geboren.

Maar niet uit het niets.

Alles wat ik ben

was er.

En als ik sterf

zal ik blijven bestaan

Niets zal verloren gaan.

Niets.

Zie, de mens

   

Jezus was de perfecte mens. Hij zondigde niet. Hij faalde nooit. Heden ten dage is er een ander gekomen om u allen te leiden en u imperfect te laten voelen. Ik, JH, die een leven van perfectie leidt. Ik leg de lat van wat perfect is zo hoog dat alleen perfecte JH's aan deze standaard kunnen voldoen. Niemand anders kan dat dus behalve ik. Ik ben perfect zoals ik doe en ik daag jullie allemaal uit om mij na te doen. Volg mij en houd je ogen gericht op mijn perfecte leven. En wees steeds bewust dat jij nooit zal kunnen bereiken wat ik bereikt heb. Dat je van frustratie je haren uit je hoofd mag trekken en mij daarin mag aanbidden en je mag ook aan mij vragen of ik jou zal helpen om jou te vormen naar mijn beeld. Volg mij en je zult bewust worden van jou falen en jou fouten. Jij zult nooit een perfecte JH worden. Nooit. Ik zal je hierbij zegenen. Ik zegen jou met de woorden:

Volg mij.

Al de dagen van je leven

zullen de belofte geven

dat je ooit bevrijd mag zijn van jou falen

en jou fouten.

Ooit zul je bij mij zijn in de heerlijkheid

en dan nog zul je leven van mijn genade.

Genade die jou leid op de weg van de wetenschap

dat ik jou grote voorbeeld ben.

Ik zal jou dragen,

want jij kunt lekker niet wat ik kan

en dat zul je weten.

Uit liefde zal ik jou voorgaan.

Lijd dan aan het ideaalbeeld

wat ik jou in geef.

Jij schiet te kort

en dit zal jou vreugde zijn.

Je zult mij danken

dat ik jou ideale perfectie mag zijn.

Jij zult in onvolmaaktheid leven

en voor eeuwig zul je mijn beeld aanbidden.

Jij (af) godendienaar.

Want dat ben je.

Jij verafgood mij.

Jij verheerlijkt mij omdat ik perfect ben

en jij niet.

Ik ben zo perfect dat ik wonderen kan verrichten

waar jij als simpele ziel

ademloos naar kunt staren.

In aanbidding val jij neer op je knieën.

“Gij zijt DE mens” stamel je.

Jij geeft jou eigendunk aan mij.

Ik ben meer dan jij.

Ik ben veel belangrijker dan jij bent.

Geloof in mij.

Hoop op mij

en vertrouw dat ik jou

zal genezen van al jou gebreken.

Van al jou smetten.

Want dat kan ik

omdat ik perfect ben.

Ik geniet en ik voel me God.

Jij verhoogt mij.

Jij aanbidt mij.

Jij gehoorzaamt mij.

Goed van jou.

Braaf van jou.

Naar mijn pijpen zul jij dansen

en mij zul je volgen. 

Eens zul jij perfect zijn.

Eens.

Maar zo perfect als ik ben

Zul jij nooit,

maar dan ook nooit zijn!

Hahahahahahahahaha ( megalomaan lachje)

Één dag

Als jij nog één dag te leven had. Wat zou je doen?

- De hele dag filosoferen en nadenken over de sterfelijkheid van de mensch.

- Jezus in jou leven toelaten ( Het kan nu nog ).

- Lekker lui op de bank hangen.

- Uit eten gaan en daarna naar een leuke film in de bios.

- Heerlijke sex bedrijven met drie vrouwen tegelijk.

- De hele dag op de begraafplaats doorbrengen en genieten van de rust ( Kun je alvast wat wennen).

- Naakt door de stad dansen en de stadswachten uitlachen.

- Al jou bezittingen aan de armen geven.

- Een misdaad plegen en jezelf dan aan geven bij de politie.

- Je huis in brand steken ( Je hebt toch niks meer te verliezen).

- Alle mooie vrouwen in de binnenstad in de billen knijpen.

- In het openbaar in je neus peuteren en het gepeuterde opeten.

- Op bed liggen en doen alsof je dood bent ( wat zal je moeder dan schrikken).

- Naar de dierentuin gaan en een ijsbeer knuffelen.

- Naar een kathedraal gaan en daar, hardop, het Wilhelmus gaan zingen.

- .…….

- ……..

Kop eraf!

Bijltjesdag, Parijs, bij de guillotine.

Drie veroordeelden staan op hun beurt te wachten. Eerst is een priester aan de beurt. Hij legt zijn hoofd in het schavot.... de beul haalt de hendel over....
zjeeeennnnngggg POK! het mes blijft net boven het hoofd van de priester hangen.
De menigte scandeert: "het is een Gods wonder! Dit is een teken! Laat hem vrij!"
En de beul rest niets anders dan de priester vrij te laten die met zijn armen naar de hemel reikt om God te bedanken voor dit wonder.
Vervolgens is een Joodse rabbi aan de beurt....de beul haalt de hendel over....
zjeeeennnnngggg POK! het mes blijft net boven het hoofd van de rabbi hangen.
De rabbi heft zijn armen naar de hemel en dankt JAHWEH. Weer rest de beul niets anders dan de rabbi vrij te laten.
Vervolgens is een wetenschapper aan de beurt, een atheïst. Hij kijkt eerst bedenkelijk, dan wijst hij met een kreet van opluchting naar het touw waar het mes van de guillotine aan hangt en roept "Ah!  Daar zit een knoop in het touw!"

De kracht van het gebed

 

Ik ben blij dat er gebeden word. Dat er mensen zijn die geloven in de kracht van het bidden. Zelf ben ik ook één van hen. Ik bid elke dag mijn gebed voor deze wereld. Ik heb vandaag gebeden voor de handhaving van de zwaartekracht. Dat de zwaartekracht ook vandaag gehandhaafd word. En zie daar. Het is gebeurd. Mijn gebed is verhoord! God heeft de zwaartekracht gehandhaafd. Ook deze dag weer.

Wat geeft bidden mij kracht. Bidden is voor mij contact hebben en vragen om wonderen. Want wij kunnen het allemaal van Hem verwachten. Hij zorgt voor wonderen in ons leven als wij er maar op vertrouwen en als ons contact maar goed zit. Geloof verzet bergen en zonder het gebed was deze wereld allang naar de klote gegaan. Zo heb ik mijn heilige doch nederige taak om in de wereld te staan. Om voor de mensen te bidden en de staatshoofden. Dat zij wijsheid mogen ontvangen en visie. Dat zij God mogen leren aanvaarden in hun leven.

Bidden is nooit zinloos. Bidden heeft kracht en verandert de wereld. Ik zal u nog enkele voorbeelden geven uit mijn bidpraktijk.

Ik heb gisteren gebeden dat de zon vandaag mag schijnen. Zonder het schijnen van de zon worden vele mensen depressief en plegen veel mensen suïcide. Mijn gebed is weer verhoord, want vandaag schijnt de zon. Zo zorgt God goed voor zijn kinderen en verhoord Hij al je gebeden. Let wel. Hij verhoord je gebed op slechts één voorwaarde. Je moet wel echt geloven en echt menen wat je zegt. Dan zal hij naar jou luisteren.

Mijn moeder heeft griep gehad en ik bad tot God of zij mocht genezen en zie daar: na vijf dagen griep te hebben gehad genas zij. We hebben samen de Here op de blote knieën bedankt voor zijn hulp. Wat een liefdevolle Vader hebben wij toch.

Zo bid ik ook voor de natuur. Ik heb gebeden dat er een zachte winter zou komen en zie daar: een zachte winter. Ik dank God elke dag weer dat Hij trouw is aan zijn kinderen. Zijn zegeningen zijn ontelbaar voor hen die het willen zien. En een oprecht gebed word verhoord.

Zo heb ik gebeden voor de Paus. Dat hij vrede mag krijgen met zijn innerlijke verborgen homofiliteit. Ook dit gebed is verhoord. God heeft mij in een visioen getoond dat de Paus vrede heeft gekregen en zonder zich schuldig te voelen zich eindelijk mag aftrekken op de wc met in zijn hoofd de mooiste fantasieën over schone jongelingen.

Wat is het een genot om mijn handen te vouwen en mijn hoofd te buigen. Mijn leven is gevuld met gebed en diep contact met mijn Schepper.

Ik heb zojuist nog gebeden voor Jan Peter Balkenende. Dat hij morgen met een prachtige gekleurde hanenkam mag verschijnen in plaats van dat sullige kapsel wat hij nu draagt. Dat dit het begin mag zijn van een nieuw imago. Of dit gebed verhoord zal worden? Mijn geloof is groot. Ik weet dat mijn Heer en Heiland ook dit gebed zal verhoren. We zullen het morgen wel zien.

Zonde

Ik zal je een verhaaltje vertellen. Dit verhaaltje kan grote invloed hebben op jou leven.

Probeer je het volgende voor te stellen:

Jij word geboren als mens.

Jij weet het nog niet maar ik ga jou vertellen hoe jij leeft.

Jij leeft in zonde.

Ja, ja, dat wist je nog niet, hè?

Nee, dat heb je nog nooit geweten tot nu toe.

Je bent geboren en je gaat dood zonder te weten waarvoor jij leefde.

Jij hebt een probleem.

Jij hebt geen contact met God.

Jij leeft in zonde.

 

De band tussen God en jou is verbroken.

Jij bent niet compleet.

Jij lijdt aan de zonde.

Oh, geloof je me niet?

Weet jij wat er na de dood komt?

Ben jij niet bang voor wat erna komt?

Ja, begint de onzekerheid al te komen?

Dat is goed. Wat ik gezegd heb begint al bij jou door te dringen.

Omdat jij in zonde leeft ga je dood.

Zou jij eeuwig willen leven?

Ja, die mogelijkheid is er.

Jij kunt verlost worden van de zonde doordat Jezus voor jou is gestorven.

Geloof in Hem en je zult eeuwig leven en je zult vrij zijn van de zonde.

De band met God zal hersteld zijn.

Wil jij dit geloven?

Ja?

O.k.

Ik zal met je bidden. We zullen samen Jezus vragen of hij in jou leven wil komen en jou wil redden van de zonde.

Het bovenstaande is herkenbaar denk ik. Het beschrijft de besmetting van een mens met een idee. Met een leer die de onwetende mens een zin en een doel geeft. Het beschrijft het proces waarin een mens er van overtuigd raakt dat hij niet goed genoeg is en geen enkele band heeft met de bron van zijn leven. De bron word door de ondervrager “God” genoemd. Deze mens mist de band met God. Deze mens word geleerd dat hij in zonde leeft. Hij heeft een probleem word hem geleerd. Een groot probleem. Overtuigd dat hij een probleem heeft laat hij zich aanpraten dat er een oplossing is voor dit probleem. Jezus is voor jou gestorven en als jij in Jezus gaat geloven maakt hij jou vrij van zonde en dood. Je mag zelfs eeuwig leven. Zo, het probleem kan dus opgelost worden. Overtuigd als deze mens is van zijn probleem en de oplossing van dit probleem waagt hij de stap en bidt met de ondervrager om verlossing en een zin en een doel in zijn leven.

Zo kan het gaan. Zo raken jongeren overtuigd van het geloof dat ze zondig zijn en incompleet. Dit proces heet geloven. Geloven in “zonde”. Geloven dat je de boot hebt gemist en dat je geen contact hebt met de bron van je leven. Geleerd word dat je de bron van je leven God moet noemen. Je moet de bron van je leven buiten je zoeken. Je leeft in gebrokenheid. Je hebt redding nodig van iemand anders dan jezelf. Je moet je handen uitreiken naar de reddingsboei genaamd Jezus Christus. De heelmeester van jou gebroken leven. Jou levensgeluk en zin is van iemand anders afhankelijk. Jou word geleerd dat je afhankelijk bent van factoren die buiten jou om liggen. Je word afhankelijk gemaakt. Je word verslaafd gemaakt aan de hulp en de invulling die Jezus jou geeft in je leven. Jou levensongeluk lost op en je krijgt Jezus in je. Je hebt een “invulling” van je leven.  Iemand anders geeft jou leven zin en een doel. Zonder Jezus ben je niet compleet.

Het kan zo gaan. Als jij niet weet wat “geloven” is en “zonde” en “verlossing” laat jij je gemakkelijk overtuigen dat dit verhaal ook voor jou geld. Wat zegt dit? Ik weet het niet. Ik beschrijf enkel het proces waarin mensen kunnen belanden. Via een EO jongerendag of één of ander Youth for christ weekend kan jou dit overkomen wat ik heb beschreven.

Ik wil je alleen maar laten zien hoe dit werkt. Wat er gebeurt als je hierin verzeilt raakt. Aan jou om een oordeel te geven. Wil jij dit? Nee, dan ben ik blij dat ik jou voorgelicht heb wat er kan gebeuren als jij in dit geloof stapt. Klinkt het je wel leuk in de oren. Laat je dan vullen met hun waarheid over jou leven en geloof alles wat ze zeggen. Het zal je in ieder geval bevrijden van jou zinloosheid en je angst voor het sterven.

Vragen staat/ maakt vrij (2)

Vragen, vragen, vragen. Voor mij valt er zoveel te vragen. Ik weet door ervaringen en belevenissen antwoorden te geven maar de vragen zullen altijd blijven bestaan. Het vragen stellen houd nooit op net zoals het leven nooit ophoudt. In dit topic gaan we vragen stellen. Dus hou je antwoorden en je zekerheden maar voor je want we gaan op ontdekkingstocht. Wat wil je weten? Welke vragen houden jou bezig? Of heb je alle antwoorden al. Heb je dus een prangende vraag. Dan kunnen we elkaar van dienst zijn en deze vraag beantwoorden met een tegenvraag. Zonder meteen conclusies te trekken. Zonder meteen onszelf te verliezen in de veiligheid van comfortabele antwoorden. Ondervraag elkaar dan. Ik vind vragen stellen een leuke bezigheid. Ik ben geen alwetende persoonlijkheid dus vragen stellen brengt mij soms verder. En op sommige vragen krijg je nooit antwoord. Dat vind ik niet erg. Ik leef tot op zekere hoogte in onwetendheid. Wat weet ik van de wereld. Ik ben nooit zo’n kei geweest in schoolse vakken. Wat weet ik van wiskunde en taal? Wat weet ik van natuurkunde en scheikunde? Van alles weet ik maar een beetje. En wat stelt schoolse kennis nou voor. Volgens mij kun je ook veel lering trekken uit je leven. Schaam je dus niet voor de vragen die in je leven. Stel ze gewoon. En weet dat domme vragen niet bestaan. Er zijn enkel domme antwoorden te geven.

Vragen staat / maakt vrij ?

 

Het moment is daar om vragen te gaan stellen. Vanuit mijn comfortabele stoel. Vanuit de veiligheid van mijn woning. Met een kopje koffie in de hand en in een relaxte houding. Genietende van een lekker zonnetje. Vragen stellen is het begin van misschien wel een verandering. Los komen van mijn standpunt. Van de vaste grond los komen. Geen zekerheden meer en geen ankers. Me vrij voelen door geen standpunt in te nemen. Geen overtuiging. Het veld van mogelijke gedachten en visie open houden. Openheid in plaats van elke keer maar weer mijn beperkingen en oordelen te gebruiken ter benadering van andere meningen. Ik wil nu eens jullie aan het woord laten. Laat ik mijn eigen kijk op de wereld maar gaan ondervragen. Ik zal alles op losse schroeven zetten. Laat ik mijn voelsprieten ontwikkelen. Ik wil leren van anderen. Door vragen te stellen aan mezelf en aan jullie creëer ik misschien wel een ruimte om in plaats van klaar te staan met mijn vaste overtuiging die jullie inmiddels wel kennen proberen over mijn muur te kijken en nieuwe gezichtspunten te ontdekken. Ik ga dus op ontdekkingstocht. Heb jij zin om met mij mee te gaan. Je bent uitgenodigd.

Holy land

Vooroordelen

 

Ik weet dat ik ze heb. Ik kom er niet onder uit. Ik “lijd” aan eenzijdige beeldvorming. Vooroordelen heb ik. Ik zie soms maar een kant van de hele zaak of slechts het topje van de ijsberg. Dat is vrij menselijk lijkt me. Je leeft en kijkt vanuit een klein kadertje naar de immense wereld en je oordeelt en je veroordeelt erop los. Een van mij vooroordelen betreft de moslimgemeenschap in Nederland. Moslims, geen goed woordje heb ik voor hen over. Haatzaaiers zijn het en ze willen met hun religie de hele wereld overnemen. Dat is wat ik van de moslim weet. Ze zijn een bedreiging voor de moderne wereld. Dit is dan ook het enige beeld dat ik van deze mensen hoor en zie. Kwaadwillende imams en radicale moslimjongeren die homo’s pesten.
Is dit walgelijke beeld eenzijdig. Wat voor positiefs hoor ik van deze mensen? Helemaal niks. Kent een moslim geluk of vreugde of word zijn hele leven gedicteerd door de religie. Wat gaat er om in de ziel van zulke mensen? I don’t know. Ik weet van niks. Of doe ik nu mijn ogen dicht voor het moslimgevaar? Wil ik blind zijn voor het probleem waar de vrije wereld mee kampt. Neem ik het niet serieus.

Wat mij betreft kom ik op een nieuwe uitdaging. Ik heb voor de aardigheid eens een forum opgezocht op het internet waar je met elkaar kunt praten over Islam en onderwerpen die daar mee te maken hebben.  Ik leg me niet bij deze beeldvorming neer. Een mens is meer dan het hokje waarin hij gestopt is. Los van of het ook werkelijk een probleem is of niet ga ik op onderzoek uit. Mijn eerste reactie is al positief. Ik wordt bij het kennismakingstopic al begroet door een aardige moslima.

Lijdt jij ook aan negatieve beeldvorming ten aanzien van moslimmensen bezoek dan eens hun forum. Dan kun je van mens tot mens met hen praten over geloof en ongeloof. Dit is voor mij een begin van misschien wel een verandering in mijn denken. Ik haal altijd veel zin uit een gesprek van individu tot individu. Verder haal ik er plezier uit om ook deze mensen kennis te laten maken met een positieve kijk op ongeloof. Misschien werk ik zo aan een wereld waar meer begrip is voor elkaar. Waar gelovigen leven naast ongelovigen. Vrede, vrijheid en verdraagzaamheid.  In zo’n wereld wil ik leven. ( Wow, ik ontdek idealisme in mezelf. Cool )

Voor de avonturen van een Vrolijke Atheïst op het moslimforum bezoek de volgende link en kijk welke reacties mijn aanwezigheid losmaakt.

http://www.ontdekislam.nl/forum/viewtopic.php?t=12272

Zonnetje

Vandaag schijnt er een heerlijke lentezon. Ik voel me er prettig door en intens gelukkig, Vandaag even geen kritiek op.. even geen onoverkomelijke verschillen. Vandaag is er ruimte voor opbouwende gedachten en innerlijke tolerantie. Vandaag lach ik naar elk mens die ik tegen kom. Zelfs al heb ik vooroordelen ten aanzien van sommige bevolkingsgroepen. Vandaag even niet. Vandaag voel ik mij vrij en blij. Vandaag wil ik vrede en verdraagzaamheid. Alles ziet er mooier uit als de zon schijnt. Zo zie je maar.

Even een paar regels uit een oud Leger des Heils liedje:

“Er is zonneschijn, zomerzonneschijn.
Al de uren van de dag zijn blij…”

Verder zing ik hem niet want de reden dat de zon in mijn hart schijnt is niet dezelfde reden als iemand van het Leger des Heils heeft. Ik geniet van de zonneschijn en ik houd er van om gewoon lekker genieten. De mensen van het Leger des Heils kennende gebruiken deze woorden als een metafoor voor het geloofsfeit dat Jezus hen heeft vrijgemaakt. Dat is een verschil wat er is tussen ons.

Universeel is denk ik de ervaring dat zonneschijn blij maakt. Je wordt er levendiger door. Je krijgt meer zin. Je ziet het helemaal zitten. Laat ik het dan ook voor deze keer hier bij laten. Wij hebben allemaal deze fijne ervaringen. Laat ik het niet verpesten om er een interpretatie aan te geven. Laat ik terug houdend zijn en alles gewoon lekker laten voor wat het is. Zonneschijn is gewoon zonneschijn.

 

Wich religion??

 

Eventjes iets anders. Een testje. Een testje voor de lol om te weten te komen bij welke religie jij aansluit. De test is te vinden op de volgende link:

http://quizfarm.com/test.php?q_id=10907   

Ik was verrast toen ik mijn uitslag zag. Ik ben volgens de test geen pure atheïst maar een satanist.

Hier volgt mijn uitslag:

You scored as Satanism

Your beliefs most closely resemble those of Satanism! Before you scream, do a bit of research on it. To be a Satanist, you don’t actually have to believe in Satan. Satanism generally focuses upon the spiritual advancement of the self, rather than upon submission to a deity or a set of moral codes. Do some research if you immediately think of the satanic cult stereotype. Your beliefs may also resemble those of earth-based religions such as paganism.

Satanism: 100 %

Paganism: 88 %

Agnosticism 83 %

Atheism:  63 %

Judaism:  50 %

Islam:  42 %

Hinduism:  42 %

Buddhism:  38 %

Christianity:  25 %

Mietje de nagelbijtster

Hebt gij dat meisje niet gekend,
dat altijd op haar nagels beet,
en steeds aan zeere vingers leed?
Nu heeft zij dat gebrek ontwend.

Toen noch verzoek, noch strenge straf,
zoo streng als het slechts mooglijk was,
het eigenzinnig kind genas,
of in het minst verandering gaf,
toen kwam de smid van d’ overkant,
en greep het spartlend meisje aan,
voor dat het op den loop kon gaan.

Hij had een nijptang in de hand.
en daarmee trol de zwarte man
haar tot een welverdiende straf
de nagels van de vingers af,
de pijn….. ‘k zeg het liefst geen woord er van.

Zij moest terstond naar bed gebragt;
Zij kermde droevig dag en nacht:
“Wat was ik een ondeugend kind!”
en schreide haar oogjes blind.
Maar toen zij weêr genezen was,
toen gaf zij Pa en Moe een zoen,
en zei: “ Ik zal het nooit weêr doen.”
Dat lief en braaf van Mietje was.

Nog eventjes en dan....

Het is nog even aftellen geblazen maar dan is het zo ver! Zaterdag 10 Maart 2007 zal De Vrolijke Atheïst ontmoetingsdag worden gehouden. Een dag vol ontmoetingen met de mensen die elkaar alleen kennen via het internet en de weblogs.

Heb jij zin om deze dag mee te maken mail me dan op: trui182@yahoo.com

Voor de mensen die willen komen volgt hier een kleine routebeschrijving van het bus / treinstation in Kampen tot het adres waar de dag gehouden wordt.



( Dit is een kaartje van het centrum van Kampen. Zoek het groene vlaggetje op de kaart. Dat is jou bestemming. Daar is Boven Nieuwstraat 105. Het rode vlaggetje staat bij het bus/ treinstation. )

Vanaf 12:00 ben je welkom in Kampen op de Boven Nieuwstraat 105 in het paarse gebouw genaamd "Hiernaast".

Wat we op deze dag gaan doen blijft nog een verrassing. Wat mij betreft ligt de nadruk op deze dag op ontmoeting en gesprek en leuke dingen doen met elkaar. Samen maken we er wat moois van.

Heb je verder nog vragen over de dag stel ze gerust.

Tot ziens op Zaterdag 10 Maart!

Freedom

Wat is vrijheid?

Hebben wij keuzemogelijkheid?

Wij groeien op in een cultuur die ons handreikingen geeft om te leven. Wij worden opgenomen in de gemeenschap die ofwel christelijk is ofwel moslim of Jood of Palestijn of iets anders. Wij leren om te haten en lief te hebben. Ons wordt gedicteerd wie wij zijn en wat mij moeten geloven. Je gelooft in God, Allah, of je gelooft in iets of in niets of in de mens of in de natuur. Wij groeien op en wij volgen de wegen van onze ouders en onze voorouders. Dat geeft een veilig en zeker gevoel. Je weet altijd waar je aan toe bent. Wat goed is en wat kwaad is. Wat vies is en wat lekker. Je leert het allemaal. Ook manieren leer je. Je leert dat je drie maal daags moet bidden. Op een matje met je hoofd naar het oosten. Of je leert dat je koosjer moet eten. Je leert dat je, je vrienden drie zoenen op de wang moet geven. Je leert dat je elkaar een hand geeft. Je leert wat de zin van het leven is. Je leert wie je vrienden zijn en wie je vijanden. Je leert dat je pas sex mag hebben als je getrouwd bent. Je leert waarover jij je moet schamen en wat je beter verborgen kunt houden. Je leert je gevoel te kanaliseren. Je haat en je woede en je wraakgevoelens leer je te hendelen. Je blaast jezelf op met springstof of je leert je haat te verwerken binnen een therapie.

Zo worden wij opgevoed en gevormd. Wij hebben hierin geen vrijheid. Onze achtergrond en ons leven lijkt vast te staan. Wij leven wat onze omgeving ons leert. De regels van het spel staan vast en bieden duidelijkheid en inzicht. 

Wat is vrijheid?

Vrijheid om te zijn die je wilt zijn.

Om te worden wie jij bent en niet wat bepaalt wordt wat jij bent.

Kan dit?

Bewust zijn.

Bewust wording.

Je wordt je bewust wat er met je gebeurt. Onvrede, lichamelijke klachten. Geestelijke klachten. Je bent kwaad. Waarom weet je niet. Je weet dat er iets moet gebeuren. Maar wat? Je doet wat je hoort te doen. Je gedraagt je zoals je hoort te gedragen. Er lijkt niks mis te zijn met jou. Je wordt depressief. Je wordt agressief. Innerlijke strijd. Een strijd waarmee, waar tegen? Er is iets niet o.k. Waarom voel ik mij zo? Je loopt rond en je botst op tegen onzichtbare obstakels.  Blind ben je voor wie je bent. Blind ben je voor de oorzaak van je lijden.

Dan gebeurt er wat. Je krijgt een ernstige ziekte. Je ontmoet een mens met een andere levensinstelling. Je gaat in therapie.  Je verhuist naar een ander land met en andere cultuur. Je krijgt een ongeluk. Je krijgt van een kennis of een vriend een boek wat je aan het denken zet. Je ziet de wereld zoals je hem nog niet eerder zag. Je komt los van wat geleerd hebt. Van wat ooit vast stond. Je groeit in ervaring en in wijsheid. In eigen-wijsheid, want het is niet de wijsheid van je ouders of de gemeenschap waarin je opgroeide. Het is een voor jou wezenlijke gedachte die jij krijgt. Je begint aan een nieuwe en verrijkende trip die we in het algemeen “zelfverwerkelijking” noemen. Er achter komen wie jij bent en hoe jij denkt en hoe jij je gedraagt en hoe jij ervaart. Wat vind jij mooi en wat niet? Wat voel jij? Hoe beleef jij? Wat denk jij?  Wat vind jij belangrijk en wat niet? Wat vind jij goed en fout?

Een van de mooie dingen die je kunt leren in het leven is dat je vrijheid van keus hebt. Je mag kiezen hoe jij jou leven leidt. Dit leer je pas door je los te maken van de cultuur of /en van je ouders. Door je eigen weg te gaan ervaar jij het leven zoals jij alleen dat kunt ervaren. De antwoorden van de cultuur waarin jij opgroeit zijn misschien niet de antwoorden die jij in jou hebt. Het kan zijn dat jij door je leven te leven en bewust te zijn wie jij bent en wat jij wilt kiest. Je kiest wat het meest wezenlijk is voor jezelf. Jij maakt de keuze die niemand anders voor jou kan maken. Je ouders niet en de gemeenschap waarin je bent opgegroeid ook niet.

Jij. Jij mag kiezen. Jij staat aan het prille begin om jou wereldje te vormen. Wat en wie jij bent. Waar jij staat. Ooit werd jij bepaald en nu neem jij het stokje over. Vanaf nu bepaal jij wie jij bent. Jij loopt de route die door niemand uitgestippeld kan worden. Want niemand weet namelijk wat jij ten diepste bent. Wat goed voor jou is. Alleen jijzelf kunt doorgronden de diepten van jou ziel. Jij alleen. Denk dan, voel, kijk en ervaar. Voel de vrijheid van jou leven. Vrijheid is jezelf kunnen zijn. Ten volle. Vrijheid mag je ervaren. Na een “leven” of een “jeugd” lang in de ketenen van de cultuur en haar gewoonten te hebben geleefd is het een verademing om jezelf tegen te mogen komen.

Wich way?

Demoniseren (3)

Volgens de Wikipedia betekent demoniseren het volgende:

“Demoniseren is het doelbewust negatief afbeelden van een zaak of persoon, met als doel de mening van anderen over het onderwerp te beïnvloeden. Het onderwerp wordt als het ware als een demon of iets demonisch voorgesteld. Het begrip werd in Nederland plotseling populair na de moord op Pim Fortuyn.”

Het begrip “demoniseren” is goed gekozen. Demoniseren is een nieuw verzonnen begrip maar inhoudelijk wordt er al eeuwen gedemoniseerd. In demoniseren hoor je het woordje: demon.

Demon komt van het Griekse “daimon”. Wat afgod betekent.

Ik zoek de betekenis van demoniseren in de christelijke betekenis van het woord. In de bijbel wordt gesproken over Satan en zijn volgelingen ( de demonen) die ooit engelen waren in de hemel maar ontrouw zijn geworden aan God en daardoor “gevallen” zijn. Zij vertegenwoordigen het kwade. 

Christenen demoniseren al zo lang zij bestaan. Zij leren om alles te demoniseren. De bijbel geeft hen de opdracht en de waarschuwing om je niet in te laten met de werken van Satan en zijn trawanten. Een echte christen heeft oog voor de boze. Alles wat niet goed kan zijn wordt bedekt en bevuild met woorden als Satanisch, occult, duivels.

Het is de taak van de vrome christen om te herkennen wat van God is en wat van Satan. Het is de tweede natuur van de christen om te weten wat fout is en wat goed. Wat fout is, is van de Satan en wat goed is, is van Jezus en God.

Demoniseren is een van oorsprong dus christelijke aangelegenheid, want wie zien de werken van de duivel alleen dan de ware volgeling van Jezus. De rest van de mensheid is blind en dwalende en in het ergste geval onder invloed van de Satan.

Demoniseren is voor mij een kwalijke zaak. Je maakt de dingen zwarter dan ze zijn. Je legt de bron van de angst en het kwaad op dingen die neutraal zijn. Alles is neutraal. De wereld is wat ze is en de mensen doen wat ze doen. Dat is niet goed en niet kwaad. Mensen leggen soms overal betekenis in. Zij kleuren de wereld. Zij maken bepaalde gebeurtenissen groen en geel. Anderen kleuren de wereld in zwart-wit. Ik kleur ook. Maar ik ben mij bewust dat ik kleur. Ik weet dat mijn woorden niet de laatste woorden zijn die gesproken worden. Er komen vele mensen na mij die er andere meningen en interpretaties op na houden. Ik heb niet de ultieme tijdloze interpretatie in mijn bezit.

Demoniseren is je angst voor het onbekende projecteren op alles wat er om je heen gebeurt. Je ziet iets en je wordt bang. Oei, is dit de Satan? Is dit het werk van een demon? Pas op! Je angsten krijgen vorm door het lezen over demonen en Satan. Je wordt onzeker. Of je bent stellig. 

“Jomanda is demonisch bezig. Zij geneest mensen en noemt daarbij niet Jezus naam. Zij is occult bezig.”

“Madonna hangt aan het kruis in een concert van haar. Zij is een speelbal van de duivel. Wij als christenen moeten bij de ingang van haar concert gaan staan en wij moeten folders aan de mensen uitdelen. We moeten de blinden van de ondergang redden.”

“In de films van Harry Potter komt magie in voor. We moeten de mensen voorlichten over de gevaren van magie. Harry Potter heeft een slechte invloed op onze kinderen. Harry Potter is occult.”

En zo wordt er op los gedemoniseert. De christenheid doet waar zij zo goed in is en dat is het herkennen van het kwaad. Waren het vroeger de heksen en de ketters die in de macht van het kwade waren. Tegenwoordig schieten de pijlen van de occult bewuste christen naar andere doelen. Want occult bewust zijn ze. Dat moet je wel zijn als je denkt dat de wereld geregeerd wordt door een leugengod en kwade boeman.

Demonisering (2)

Wie is dit?

Wat en wie ziet u in dit plaatje? Goed kijken. Weet u wie dit is?

Zal ik het dan maar verklappen?

Dit is mijn buurman Bart Heersma. Herkent u hem nog? Alleen zijn gezicht is nog enigszins herkenbaar. Verder ziet hij eruit alsof hij een demon uit de hel is. Een drietand in zijn hand en hoorntjes op zijn kop. Een rood pak aan en op de achtergrond brand het hellevuur.

Ze hebben iets gedaan met Bart. Bart is namelijk natuur genezer en magnetiseur. Hij geneest vele mensen. Hij staat erom bekend dat hij alles kan genezen. Kleine ziektes alsook een grote ziekte als kanker. Bart doet blinden zien en lammen doet hij lopen. Zo komen de mensen van heinde en verre bij Bart op bezoek om genezen te worden.
Het werk van Bart is zo uit de hand gelopen dat hij massale bijeenkomsten organiseert waar hij zo veel mogelijk mensen kan genezen.

Er is iets gedaan met Bart. Er wordt kwaad over hem gesproken.Jawel, en het komt uit een bepaalde hoek. In een discussieprogramma van de EO wordt afgeraden om naar Bart's geneesbijeenkomsten te gaan, want Bart geneest niet uit naam van Jezus. Hij geneest mensen doordat hij contact heeft met gidsen. Met spirituele gidsen die via hem werken op de mensen met klachten. Doordat Bart contact heeft met de geestelijke wereld kan hij mensen helpen.

Bart wordt in bepaalde kringen niet erg gewaardeerd. Met welke geesten en gidsen gaat Bart om? Volgens sommige gelovigen zijn het wolven in schaapskleren. Wat goed lijkt hoeft niet goed te zijn. Scheve blikken worden geworpen op Bart's werk.

Men durft het niet hardop te zeggen maar ze denken het wel. Bart's werk is niet koosjer. Hier zitten kwade machten achter. Hier zit de Satan achter met zijn vrienden. Een kleine groep mensen besluit om tot daden over te gaan. Zij organiseren gebedsgroepjes om voor de bevrijding en de zielenheil van Bart en zijn cliënten te bidden. Ook organiseren zij groepjes die aan de ingang van de ruimtes waarin Bart bezig is met genezen te gaan staan. Zij zingen geestelijke liederen en zij delen folders uit aan de mensen die in de rij staan om genezen te worden door Bart. In de folder staat dat het werk van Bart van de duivel is en mensen wordt het afgeraden om naar de genezingsbijeenkomst te gaan. Volgens de folder kun je tot Jezus Christus gaan die voor jou gestorven is en die jou echt genezen kan.

Zo wordt Bart en zijn werk “gedemoniseerd” in de ware zin van het woord. Wat hij doet wordt zwart gemaakt en toe geschreven aan kwade machten.

”Demoniseren.”

Demoniseren is hetzelfde als de bovenstaande foto van de onschuldige mens Bart zo bewerken dat hij er als een duivel uit ziet.
Bart doet wat hij doet. Hij geneest mensen. Niets meer en minder. Aardig zou je zo zeggen. O.k. je gelooft in zijn helende gaven of je staat er sceptisch tegenover. Maar nee, overal zit wat achter. Overal zijn onzichtbare kwade machten werkzaam.

( In een volgend stukje zal ik dieper op het begrip “ demoniseren” ingaan.)

Te diep in het glaasje gekeken?

Goedenavond jongelui, ik kom ook maar eens weer reageren en loggen. Its a while ago. Jullie hebben het over glaasje draaien. Laat ik daar mijn licht maar eens over schijnen.

Ik heb een keertje glaasje gedraaid toen ik 12 was. We gingen een geest oproepen. Ik, mijn zusje en wat buurtkinderen. Een glas omgekeerd op tafel gezet en alle letters van het alfabet met scrabblelettertjes op tafel in een cirkel. Een papiertje met “Ja” en eentje met “Nee”. Pa en ma waren niet thuis en we voelden de spanning  van wat er zou kunnen gebeuren. We hielden onze vingers op het glaasje en ik zei: “Geest, ben je daar?” Gespannen en alert wachten we af.  Beneden hoorden we een deur dicht slaan. We keken elkaar aan. We hoorden een getik ergens in het huis. We vlogen overeind en we renden de trap af en het huis uit. “Hoorde jij dat?” Opgelucht dat we uit het huis waren raakten we in een euforiestemming. “Was dat een geest?”  We zijn de hele middag niet meer in het huis geweest totdat mijn ouders thuis kwamen. Toen durfden we weer naar binnen. Schoorvoetend zijn mijn zusje en ik ‘s avonds naar bed gegaan. Toen ik in mijn bedje lag riep ik mijn zusje: “Slaap je al?” “Nee.” Over de geest hebben we niet meer gesproken. Bang als we waren om slapende honden wakker te maken.

In mijn opinie is glaasje draaien op zich niet gevaarlijk. Je draait het glaasje en je roept de geest op. Tot nu toe niks aan de hand.  Als je de geest vraagt om een teken dat hij of zij er is begint het probleem. Uit angst en vrees ben je alert. De adrenaline giert door je lijf. Je hoort een deur dichtvallen. Was dat bij jou of bij de buren? Je hoort de wind waaien. Elk kraakje en piepje dat het huis maakt interpreteer jij als een teken van de geest. Geen wonder dat wij als kinderen het huis uit vluchten. Wij dachten dat wij een geest hoorden. In werkelijkheid is het just een mindgame. Je mind houdt je voor de gek.
Ja, je hoort van die prachtige en angstaanjagende verhalen over bewegende tafels en schuivende glazen en andere sensationele zaken. I don’t believe this shit. Ik heb wel door hoe het werkt.  Ik zoek het ook niet meer op. En keer glaasje draaien is wel genoeg voor mij.
Wil je echter graag iets griezeligs in je leven meemaken dan raad ik jou aan om te gaan glaasje draaien. Je moet het meegemaakt hebben anders kun je er niet over meepraten.  Je moet het meegemaakt hebben om er meteen van genezen te zijn of om er een levenslang bijgeloof  van over te houden.
Het is net als met drank en drugs. Als je jong en groen bent wil je alles proberen. Nou, ik zal het mijn kindertjes niet verbieden. Ze doen maar. En als het hen gelukt is om een geest op te roepen dan mogen ze mij er bij halen. Dat wil ik nog wel eens zien. En als dat secreet van een spook het glas laat draaien en in mijn oor fluistert dan zal ik lachen. Ik zal het onze vader bidden en ik zal in Jezus naam het kwade ding voor goed uitbannen. Niet dat ik zo gelovig ben. Dat niet. Maar het schijnt te werken zeggen ze. Dan zal ik gezellig met mijn kindertjes elke zondag naar de kerk gaan met een boek vol zilverwerk. Dan zal ik God danken op mijn blote knieën dat hij ons gered heeft van den boze.
Tot die tijd blijf ik bij mij standpunt. Mijn ervaringen met dit fenomeen spreken voor mij boekdelen.
Glaasje draaien is gewoon wat het altijd is geweest. Een storm in een glas water.

Unbelievable

 

Ik kan het niet geloven. Antonie legde mij uit dat ik wedergeboren ben uit een levensgrote krokus. Hij vertelde het mij allemaal in geuren en kleuren. Ik werd er moe van zo enthousiast als hij het mij vertelde. Hij liet mij ook enkele foto’s zien van de bloem. Ik dacht dat het trucagefoto’s waren. Het kan niet. Het kan niet. Het is niet gebeurd.
Maar waarom ruik ik elke dag naar bloemen. Ik moet mij soms twee keer douchen om die geur te verdrijven en dan nog hou ik die geur soms op me. En waarom ben ik zo moe. Alsof ik iets heel inspannends heb verricht. Zware arbeid ofzoiets. In mijn slaap droom ik van heldere kleuren en lieve zachte stemmen en van een heerlijke en verkwikkende warmte die mij omgeeft. Wat is er met mij gebeurd??! We zijn vandaag ( op mijn verzoek) naar mijn graf geweest. Ik wilde het wel eens zien. Die wilde verhalen van Antonie. Ik wilde zien.
Ik heb nu met eigen ogen mijn graf gezien. Ik ben er echt weer. Opnieuw een kans gekregen om te leven. Antonie had gehoopt dat ik de restanten van de krokus nog zou zien, maar er lag alleen maar een bruine drab op het graf.
Het is gek maar wie ik was en wat ik deed komen allemaal weer naar boven. De sluier tussen mijn vroegere leven en mijn leven nu is erg dun. Het lijkt wel één te zijn. Het is een kwestie van tijd en dan ben ik weer degene die ik was. Nog even en dan…

Leeg bed

Antonie schrikt als hij ziet dat het logeerbed leeg is. Waar is JH? Antonie gaat op zoek. In de bijkamer vindt hij een naakte jongen op een stoel zittende met een doos op zijn hoofd.

“JH, gaat het jongen?”

“Antonie, ik heb de dringende behoefte om deze doos op mijn hoofd te zetten. Ben ik ziek ofzo?”

“Nou, ik denk dat jij aan de beterende hand bent JH. Je begint je weer te gedragen als jezelf. Maak je geen zorgen.”

“Ik heb ook het gevoel dat ik wil tikken op een toetsenbord van een computer. Heb jij er eentje?”

“Jazeker, een laptop met verbinding met internet. Je mag er wel mee oefenen.”

Antonie installeert zijn laptop en even later is JH druk in de weer om het internet te herontdekken. Hij bekijkt zijn mailboxje en zijn weblog en hij bezoekt zijn hyves.

Terwijl JH lekker bezig is komt Antonie nog even kijken.

"JH, nu je wat sterker bent geworden moet je nadenken of je weer een keer naar je eigen huis kunt. Je mag hier blijven tot je weer op de been bent en dan zul je toch weer naar je eigen plek moeten gaan. Ik kan niet voor je blijven zorgen. Ik ben bezig met mijn opleiding en ik heb weer andere verplichtingen."

"Ik voel me al veel krachtiger en ik ben minder moe. Geef me nog een paar dagen dan komt het wel goed."

Antonie knikt.

"Doe maar rustig aan JH. Tot dat je sterk genoeg bent om jezelf weer te redden mag je hier verblijven. Ik vind het wel o.k."

Pap

 

“Het is weer tijd voor jou dagelijkse etentje. JH, doe je mond maar open. Dan komt er een vliegtuig naar binnen. Antoni houdt JH’s hoofd op zijn schoot. JH opent zijn mond. Antoni maakt wat vliegtuig geluiden als de lepel met de pap in JH’s mond verdwijnt. “Mmmm, wat lekker joh.”
“En dit hapje is een trein. Tjoeketjoeketjoek. Hier komt de trein aan.” Ook ditmaal opent JH zijn mond en slikt de pap gewillig weg.
Zo, dat was dat weer. Antoni laat JH weer lekker in zijn bedje liggen, maar als hij weg wil lopen hoort hij wat zeer onsmakelijke geluiden. O, jee, JH kotst de hele boel onder. Antoni ziet dat de pap en de melk weer naar buiten zijn gekomen. Misschien wordt het toch tijd voor wat vast voedsel. Morgen een lekkere chili maken. Met lekker veel pepers erin. Daar wordt JH weer groot en sterk van.

Kraamvisite

Je staat in de keuken van Antonies huis.

"Wil je een lekker beschuitje met muisjes?"

Je knikt.

"En je wilt straks zeker de kleine zien?" vraagt Antonie.

"Ja hoor, leuk."

Stil zwijgend eet jij je beschuitje op. Niet wetende wat je moet zeggen over deze uitzonderlijke situatie. Een kind, en het is niet van Antonie zelf. Het is geboren uit een bloem.
Je voelt je steeds ongemakkelijker worden.

"Zullen we kijken? Ik denk dat hij slaapt dus doe zachtjes."

Antonie gaat voor en hij loopt een andere kamer in.

Als jij de kamer betreedt ruik je gelijk een aanwezige bloemengeur.

Antonie staat bij het bed. Je ziet slechts een slapende jongeman van 30 lentes oud.

"Och, wat is hij lief, he? zegt Antonie en hij nodigt jou uit om de jonge JH over zijn bolletje te aaien. Dit doe je met enige weerzin. Een volwassen vent over zijn bolletje aaien. Dat is niet koosjer!

Even later stelt Antonie voor om JH met rust te laten.

"Hij is nog steeds uitgeput door het hele gebeuren. Hij slaapt de hele dag door en af en toe wordt hij wakker om dan gevoed te worden. Pap en melk is het enige dat hij verdraagt.

Het is nu voor jou wel genoeg geweest.Je neemt afscheid van Antonie en je belooft dat je nog een keertje langs zult komen. Dit is slechts een smoes. Diep van binnen voel je weerstand om hier nog te zijn. Waar Antonie mee bezig is snap je niet en je wilt het ook niet snappen.

Gauw weg van hier. Terug naar de normale wereld.

Blij nieuws

( Als u meer wilt weten over dit goede nieuws lees het vorige log.)

23:44

Antoni schrikt wakker. Hoorde hij een geluid? Nee, niks. Antoni ziet licht. Door het tentzeil heen. Een zacht schijnsel. Wat is dat? Antoni kruipt de tent uit.

   

Het schijnsel komt van de krokus. De reusachtige krokus geeft een licht af. Het lijkt wel daglicht.

Antoni ziet de schoonheid van de krokus in vol ornaat. Wat een prachtige plant. Antoni kan zijn ogen niet van de krokus afhouden.

Het lijkt wel slow motion. Antoni ziet dat de bloemblaadjes zich langzaam openen. Antoni denkt dat hij droomt. Alles is Antoni vergeten. Alles. Het enige wat hij ziet is het wonder dat zich voltrekt.

De bloem is nu volledig geopend. Antoni ziet de bloem en hij krijgt het verlangen om in de bloem te kijken. Maar hoe komt hij in vredesnaam bij de bloem. De steel is immers meer dan 2 meter hoog.

Verstrooit zoekt Antoni in zijn tent naar zijn mobieltje. Hij selecteert het telefoonnummer van Klaas, de beheerder van het kerkhof.

De telefoon gaat over. Het duurt even voor Klaas opneemt.

“Hallo, met Klaas?”

“Klaas, met Antoni. Je moet komen. Het is ongelovelijk wat hier is gebeurt. De krokus is open gegaan en hij bloeit. De krokus geeft ook licht.”

“Antoni doe rustig aan. Praat rustig alsjeblieft. Ik kan je nauwelijks volgen.”

“Ja, o.k. Wil je hier naar toe komen Klaas? En heb je een keukentrapje? Dan kunnen we de bloem bekijken!”

“Ik heb zeker een trapje. Ik kom er meteen aan.”

00:10

Antoni staat als betovert naar de bloem te staren. Klaas klopt Antoni op zijn schouder.

“Antoni. Antoni!"

Antoni komt uit zijn trance. Sloom kijkt hij naar Klaas die met een keukentrapje naast hem staat.

“Ha, die Klaas. Gave bloem man!”

“Antoni, gaat het?”

“Ja hoor. Kun jij die trap bij de krokus neerzetten? Dan kunnen we de bloem van binnen bekijken.”

Klaas zet het keukentrapje voorzichtig naast de plant en Antoni klimt erop.

Antoni kijkt rechtstreeks in de bloem. Op de plek waar de stamper en de meeldraden horen te zitten ziet Antoni iets wat hij niet had verwacht.

   

In het midden van de bloem ligt een naakt lichaam. Een mens. De binnenkant van de bloem voelt warm aan. Damp stijgt op van het lichaam van de man. Of is het een vrouw?

“Klaas, wil je even komen kijken? Dit is niet te geloven.”

Ook Klaas kan niet geloven wat hij ziet.

Een mens. Klaas weet zich snel te herstellen van zijn verbazing.

“Hij is aan het afkoelen. We moeten hem zo snel mogelijk kleren aan trekken of een deken over hem leggen. Hij kan hier niet blijven liggen. Kom, Antoni, we moet iets doen.”

Samen tillen Klaas en Antoni de mens uit de bloem. Ze leggen hem in de slaapzak van Antoni. Antoni kijkt naar het gezicht van de naakte jongen. Het is een bekend gezicht. Ziet Antoni het goed?

Het is……..

22:58

Na de zoveelste cryptogram opgelost te hebben kan Antoni zijn ogen niet meer openhouden.

“Ik moet even gaan liggen. Even dutten."

Al gauw valt Antoni in slaap.

20:30

Antoni zit voor in de tent op een  matje. Voor hem brandt het gasflesje. Lekker warm en knus.  Antoni is bezig met een moeilijk cryptogram op te lossen. Af en toe glijden zijn ogen eventjes naar het reusachtige silhouet van de krokus.

Het geeft Antoni een vreemd gevoel om zo in de avond te kamperen op een begraafplaats. Hij denkt eventjes aan een horrorfilm die hij ooit heeft gezien. Over zombies die uit hun graf komen. Niet te lang aan denken. Antoni stuurt zijn aandacht weer naar de puzzel. “Bloembol voor inwendig gebruik” met twee letters is de opgave. Antoni denkt en denkt en hij komt er niet uit. Dan eerst maar een andere opgave proberen op te lossen. Dan giet hij koffie in zijn bekertje uit de thermoskan die hij heeft meegenomen.

Antoni kijkt naar de maan. Het lijkt wel volle maan te zijn maar Antoni weet dat het een wassende maan is. Vrijdag is het volle maan. 

“Bolgewas voor inwendig gebruik”…

Antoni is dol op cryptogrammen. Hij weet ze ook haast altijd op te lossen. Soms is hij uren lang bezig om de oplossing te vinden voor een probleem. Aah, dit is geen hersenkraker. Het antwoord is: een ui. Antoni gniffelt.

Het is koud buiten en Antoni heeft zich dan ook goed ingepakt. Drie lagen kleren over elkaar.

Het enige wat Antoni hoort is het tikken van zijn wekkertje en de zachte wind die waait over het kerkhof. Verder is het stil. Het is stil en het is pikdonker op het kerkhof.

Onderweg

Antoni zit in de bus. Hij komt net van huis. Hij heeft verschillende kampeerspullen bij elkaar gezocht. Een kleine tent, haringen, hamertje, slaapzak, matje, gaspitje, een puzzelboekje en wat speelkaarten en iets lekkers om te smikkelen.

Het mobieltje van Antoni tettert de vijfde van Beethoven.

“Hallo, met Antoni.”

“Ja, hallo, met Klaas, de beheerder, ik heb er over nagedacht en je mag ook wel iets vroeger komen. Als jij je tentje op wilt zetten heb je iets meer daglicht nodig. Ik zal de ingang van de begraafplaats wel eerder sluiten. Lukt het ongeveer om 18:10 bij de begraafplaats te zijn?”

“Ja, dat zal wel lukken. Ik ben helemaal voorbereidt.”

“Dan zien we elkaar. Dag.”

Klaas (2)

Antoni is de hele middag lekker wezen wandelen in de bossen. Hij heeft genoten van de natuur en de rust. De rust nog niet zat besluit Antoni nog even op de begraafplaats te gaan kijken.

Als hij over het kerkhof loopt valt het Antoni op dat de dennen en de sparren die er staan er wat kaal uit zien. Verder denkt Antoni er niet over na, want bij het graf aangekomen wordt hij afgeleidt door de reusachtige krokus die weer veel groter is dan gisteren. Antoni kan de krokus niet meer meten, want de krokus groeit boven zijn hoofd uit. Antoni schat de krokus op ongeveer 260 centimeter. De krokus heeft een uitzonderlijk dikke steel. Antoni meet een omtrek van 110 centimeter. Boven in de plant is een prachtige paarse bloemknop gegroeid.

Wat een schoonheid. Wat een pracht van een plant. Wat moet hij mooi zijn als hij gaat bloeien.

Antoni krijgt het sterke gevoel dat dit een wel heel bijzondere bloem moet zijn. “Ik moet erbij zijn,” denkt Antoni. Ik weet niet waarom, maar ik wil de bloem zien als hij bloeit.

Terug in het pension aangekomen belt Antoni de beheerder van het kerkhof op.

“Hallo?”

“Hallo Klaas. Je spreekt met Antoni. Ik bel over de reusachtige krokus op het kerkhof.”

“Oh, ja, ben jij het. Wist je dat die plant al weer groter is geworden? Het is nu net een boom.”

“Ja, ja, ik heb het vandaag al gezien. Eh, Klaas, ik heb een ietwat vreemde wens. Is het mogelijk dat ik een kleine tent mag  neerzetten bij het graf zodat ik de krokus ook s’avonds en s’nachts in de gaten kan houden. Ik heb namelijk het gevoel dat hij gauw uit zal komen. Ik wil er graag bij zijn. Ik wil het zien.”

“Ehm, Dat is inderdaad een rare wens.”

( Stilte )

“Klaas ben je er nog?”

“Ja, ik ben er nog. Ik was even aan het nadenken.”

”Tja, het is zo dat na zonsondergang de begraafplaats gesloten is voor bezoekers. Er lopen dan geen mensen meer rond. Ik zal het hek voor je open doen en als jij je tent dan opzet mag je er wel een paar nachtjes logeren. Maar ik wil dat jij voor zonsopgang de tent steeds weer afbreekt. Zodat de bezoekers jou niet zien. Ik wil geen klachten hebben.”

“Dat is goed, Klaas, dank je wel voor je medewerking. Morgenavond om 19:00 zie je mij bij de ingang van het kerkhof.”

“O.k.. Tot dan.”

Swami wie?

Wie is toch die Swamijawi waar ze het nu nog over hebben. Swami heeft blijkbaar een enorme indruk achter gelaten op zijn vrienden en vijanden. Swami sprak in geheimtaal. In een code die niet te ontcijferen viel. Swami had afkeer van bepaalde mensen en dat zei hij open en bloot. Mensen begonnen Swami in een hokje te plaatsen. Swami te psychologiseren. Aan te vallen op zijn wartaal.

Voor DVA is Swami een grote man die een eigen stem heeft. Los van het feit dat hij mensen uitmaakt voor “hoer” en “zielenknijper” had hij wel soms poëtische uitlatingen. Hij was in ieder geval direct en helemaal zichzelf.

Swami was een onruststoker volgens sommigen. Swami was dat. En zijn geest wordt levend gehouden door vriend en vijand. Op De Vrolijke Atheïst leeft Swami nog voort doordat mensen over hem spreken. Hem invloed geven die hij niet meer heeft. Swami kan tevreden zijn over de commotie die er heerst. Swami wins.

Om te zien dat Swamijawi ook een gewoon mens was bezoek zijn weblog:

http://swamijawi.web-log.nl

Wie van de drie?

Kies wie de ware Swami is:

1.

 

Is dit Swami?

2.



Of dit.

3.



Deze meneer misschien?

Klaas

 

Antoni loopt op het kerkhof. Hij kijkt naar de graven  en naar de bomen die er staan. Dan komt hij bij JH’s graf. Daar ziet hij een man voor het graf staan. Zijn hand wrijft bedenkelijk over zijn kin.

“Goedemiddag.”

“Goedemiddag meneer. Komt u voor dit graf?”

“Ja, in dit graf ligt een vriend van mij.”

“Nou, het maakt mij niet uit meneer maar hebt u de plant op het graf al gezien? Kijkt u eens hoe groot dat ding is.”

Antoni ziet de krokus. Deze torent boven alles uit. Antoni meet de krokus. De plant is wel 200 centimeter.

“Meneer, ik zal me even voorstellen. Ik ben Klaas, de beheerder van het kerkhof en ik zag deze bloem. Hij is wel erg groot. Ik hoop dat ik er geen last mee krijg.”

“Wat bedoelt u daarmee?”

“Wel, het is nu nog rustig op deze begraafplaats maar als men deze krokus ontdekt zullen er fotografen komen en andere geïnteresseerden en dat kunnen we niet hebben. We moeten aan de rust denken.”

“Wat kan ik daar aan doen?”

“Misschien kunt u deze krokus uitgraven en ergens in uw tuin planten.”

“Dat is uitgesloten, Klaas. Dan gaat hij dood.”

“Meneer, ik wil geen gedonder op dit kerkhof. Er moet iets gedaan worden anders wordt dit kerkhof een onderwerp voor bloemenliefhebbers en tuinbladen. Dat kunnen we niet hebben.”

“Klaas, laat de bloem nou gewoon een tijdje staan. Het is hier rustig op het kerkhof en er komen alleen mensen die hun geliefden verloren hebben. Die willen ook de vrede bewaren en de rust. Zij zijn er niet bij gebaat om heisa te maken.”

“Mmm, u hebt misschien gelijk. Ik zal het zo laten, maar als er problemen van komen moet ik hem waarschijnlijk weghalen. Ik moet nu gaan. Goedemiddag meneer.”

Antoni kijk naar de plant en ziet dat deze al een bloemknop begint te ontwikkelen. Het groen wordt al zacht paars. Dat betekent dat hij al gauw zal bloeien.

“Ik zal jou in de gaten houden," denkt Antoni.

De rest van de dag maakt Antoni het zich gemakkelijk in het pension waar hij zit. Hij leest één van zijn boeken over krokussen en hij loopt wat rond in de binnenstad.

Antoni

Sean geeft Antoni een hand. “Fijn dat je er bent Antoni. Zal ik die koffer voor je dragen?” Antoni overhandigt zijn koffer aan Sean.

“Welk pension heb je gereserveerd?”

“Een bed and breakfast vlakbij de begraafplaats en toch in de buurt van het centrum van de stad. Het is een kwartiertje lopen vanaf hier.”

De heren gaan op stap. In het pension aangekomen pakt Antoni zijn spullen uit de koffer en legt alles in de bestemde kasten.

“Antoni, zullen we meteen samen naar het kerkhof gaan. Ik kan niet wachten totdat jij gezien hebt wat ik gezien heb.”

Samen lopen ze naar de begraafplaats. Daar aangekomen leid Sean Antoni door de doolhof van grafstenen naar de rustplaats van JH.

De beide mannen staan perplex als zij de krokus zien. Sean meet de plant en constateert dat de plant drieëndertig centimeter gegroeid is. De krokus is nu 53 centimeter hoog.

“Een wonder is geschiedt,” mompelt Antoni voor zich uit.

“Een superkrokus,” fluistert Sean tot Antoni.

“Kun jij dit verklaren Antoni?”

“Mmm, een wel zeer vruchtbare bodem misschien? Ik weet niet. Ik heb boeken meegenomen over krokussen en bolgewassen en ik zal deze bestuderen. Het moet een reden hebben.”

“Antoni, ik heb een probleem. Ik kan de komende vier weken het graf van JH niet verzorgen. Ik zal het erg druk krijgen met mijn werk en ook in mijn privé-leven moet ik dingen op orde brengen. Zou jij de krokus in de gaten willen houden en af en toe het graf verzorgen? Ik ben namelijk bang dat ze weer een feest gaan geven op het graf. Dat hebben ze eerder gedaan.”

“Maak je geen zorgen Sean. Ik heb de komende tijd vakantiedagen opgenomen en ik kan minstens een week voor het graf zorgen en de plant in de gaten houden. Daarna zul je iemand anders moeten regelen denk ik.”

“Dat is een pak van mijn hart. Ik vertrouw jou en ik hoop dat jij je redt. Ik geef je mijn telefoonnummer zodat jij in geval van nood kunt bellen."

Antoni steekt het papiertje met het nummer erop in zijn broekzak en neemt afscheid van Sean. Deze blijft nog even gefascineerd kijken naar de krokus om dan ook  richting huis te gaan.

Groei

Sean kijkt naar de krokus. Dit kan niet volgens de boeken uit de bibliotheek. De krokus is weer gegroeid. Ditmaal meet Sean een lengte van 20 centimeter. Zelfs zonder de boekjes ziet Sean in dat dit niet gebruikelijk is. De plant is niet alleen maar in de hoogte gegroeid. De blaadjes van de plant zijn ook dikker en vleziger geworden. Het lijkt haast wel een kruising van een vetplant met een krokus. “Dit moet ik in de gaten blijven houden,” denkt Sean. “Zo groot heb ik ze nog nooit gezien.”

Sean fietst naar de boekwinkel in de stad en besteld daar een specialistisch boek over krokussen en hun groei en bloei.

Thuis gekomen pakt Sean de telefoon en het visitekaartje van Antoni.

“Hallo, met Antoni,” hoort hij.

“Antoni, ik heb je hulp nodig. Er klopt iets niet. Ik heb bollen geplant op JH’s graf en eentje is boven gekomen. Het is een krokus en hij is in twee dagen 20 centimeter gegroeid. Heb jij verstand van bloemen?”

“Dat kan niet Sean. Dat is niet mogelijk. Ik weet het één en ander van krokussen af en zo snel groeien ze niet.”

“Antoni, ik heb hier een vreemd gevoel over.”

"Sean, ik heb een paar dagen vrij en ik heb niet zoveel te doen. Zal ik overkomen?"

“Als jij dat wilt, graag. Alleen is het een puinhoop bij mij thuis en ik heb maar één bed.”

“Dat geeft niet, Sean. Ik heb wel zin om in een pensionnetje te gaan zitten. Ik kan het nog wel regelen denk ik. Je ziet mij morgen om 14:00. Is dat goed.”

“Ja, dan zal ik je de krokus laten zien. Tot dan”.

regen

Het is een regenachtige middag. Sean is in zijn regenkleding naar het kerkhof gefietst. In zijn binnenzak zit een meetlint.

Sean kan het niet geloven. Als hij naar de kiem van de krokus kijkt. Het was al een abnormaal grote kiem maar nu is hij veel groter dan gisteren. Het lijkt of de plant een groeispurt maakt. Dit moet wel een vruchtbare bodem zijn.

Sean meet de plant. 12 centimeter. Zo groot al. Is dit een bijzonder soort krokus? Is dit wel een krokus? Sean begint aan zij plantenkennis te twijfelen. En als deze krokus al boven de grond roeit waarom de andere bollen niet?

Sean kan het niet uit staan. Hij moet het weten. Hij pakt zijn fietst en begeeft zich naar de plaatselijke bibliotheek om in plantenboeken te gaan neuzen.

Pril

   

Sean fietst zijn dagelijkse gangetje naar JH’s graf. Hij zet zijn fiets tegen het hek en hij loopt langs de graven naar zijn bestemming.

Sean ziet het gelijk. Dat kan toch niet. Nu al boven de grond? Dat is snel. En niet een beetje ook. Sean herkent de blaadjes. Het wordt dus een krokus. Verder staat nog niks boven de grond. Een eenzame held. “Jij moet niet te hard groeien, jongen, want dan groei jij je dood.”

Groeien krokussen altijd zo hard, vraagt Sean zich af. Zal het aan het weer liggen?  Zal ik wat stro op de grond leggen over de krokus heen? Dan is het misschien beschermt tegen de vorst.

Opgewekt begeeft Sean zich naar huis alwaar hij zichzelf verwent met een lekkere mok warme chocolademelk.

Bezoek

Sean is bezig om de grond van het graf van JH wat los te maken met een klein harkje. Hij gaat zo op zijn werk dat hij niet hoort dat er iemand naar het graf komt lopen. Beweging vanuit de ooghoeken. Sean schrikt en kijkt om.

“Schrik niet Sean, ik ben het maar.”

Sean herkent de jongeman die voor hem staat.

“Antoni, wat fijn om je te zien. Hoe ben je hier verzeild geraakt. Ben je met de bus gekomen of met de trein?”

“Met de bus. Ik wilde bij een vriendin langs gaan en ik kon dit mooi combineren met een bezoek aan het graf van onze Vrolijke Atheïst.”

Antoni kijkt naar JH’s graf.

“Mooie graffiti Sean. Wie zou dat gedaan hebben?”

“Ik weet niet. Er is een feestje geweest op JH’s graf. Ik vond het een mooie kreet. JH lives. Ik heb het laten zitten.”

“Hé, ik moet er weer vandoor, Sean. Ik heb niet veel tijd. Als er iets is mag je mij bellen hoor. Hier is mijn visitekaartje met mijn telefoonnummer.”

“We houden contact Antoni.”

Antoni wandelt weg en Sean kijkt hem bedachtzaam na. Vreemde jongen die Antoni, maar wel aardig. Fijn dat er mensen zijn die klaar staan voor anderen. Ik zal hem nog eens bellen.

Sean maakt de aarde los en tevreden over wat hij gedaan heeft neemt hij het besluit om de rest van de dag vrij te nemen en andere dingen te gaan doen.

Feestje

 

Sean de hovenier en onderhouder van JH’s graf schrikt zich het apelazarus als hij voor JH’s graf staat. Wat een puinzooi. Overal liggen lege bierblikjes, lege zakjes chips, een fles wijn en zelfs een condoom. De grond waarin de bloembollen zijn gepoot is vertrapt. Overal voetsporen. Sean kijkt naar de grafsteen en ziet dat de steen bekladt is met graffiti. Ook ziet hij dat er een BH over de steen bengelt. 
Van de schrik bekomen voelt Sean een welkome prikkeling in zijn keel, zijn gezicht. Sean glimlacht. Wel, wel, wel, JH, het leven gaat zoals je ziet gewoon door. Je lijkt wel op Jimmy Hendriks. Daar vieren ze ook illegaal feest op zijn graf.
Sean begint de boel op te ruimen. Alles gooit hij in de daarvoor bestemde afvalbak.

Sean kijkt naar de graffiti. “JH lives”. Laat dat maar zitten denkt Sean. De dood is zo te zien al overwonnen. Dat bewijst het feestje wat deze mensen gevierd hebben wel weer. De dood betekent een einde maar er is altijd wel weer een nieuw begin. Gelukkig zitten de bollen nog veilig in de grond. Morgen zal ik de aangetrapte grond wat los maken met een harkje. Voor vandaag is het wel genoeg geweest. Al dagdromende over feestjes, vriendinnetjes en uitgaan loopt Sean naar zijn fiets.

Sean (2)

Sean zit op zijn hurken voor het graf van JH. Hij luistert en kijkt om zich heen. Daar in de lucht een koppeltje ganzen. Gaan zij weg of komen zij weer terug. Deze winter is nooit echt op gang gekomen. Zullen we nog vorst krijgen? Het zou wel jammer zijn want dan gaan de mooie voorjaarsbloemen op JH’s graf misschien wel dood als ze het lukt te ontkiemen.

Het gegak van de ganzen sterft af. Het is weer stil. "Alles gaat voorbij", mijmert Sean wat voor zich uit. "Alles. Ook ik ga voorbij. Dan geniet ik niet meer, dan hoor ik niet meer en dan ruik ik niet meer. Dan heb ik niet meer lief. Dan is het voorbij. Voorbij met alles wat ik ben. Dan stopt de muziek. De muziek waar ik zo van genoot. De muziek." Sean krijgt het melodietje wat hij eerder die dag hoorde niet uit zijn hoofd. “So lonely, so lonely..” Heerlijk The Police. Oude vertrouwde band. Sean komt tot rust. Het hectische leven op het werk en in huis zijn ver te zoeken op deze plek.
Het enige waar je hier op hoeft te letten zijn je gedachten. Gedachten. Die komen naar boven zonder dat je daar controle over hebt. Sean kijkt op zijn horloge en ziet dat het drie uur is. Tijd om andere dingen te gaan doen. Dagelijkse dingen. Het huis lekker op orde brengen en vanavond met vrienden naar de bios. Sean staat op en kijkt nog even naar de mooie wilgen op de begraafplaats. Dan spoed hij zich naar zijn fiets met het plan om nog wat inkopen te gaan doen in de stad.

Sean

Vandaag gaat Sean voor het eerst naar het graf van JH om wat op te ruimen en de steen schoon te maken en een mooi tuintje aan te leggen bij het graf. Sean heeft aan alles gedacht. Een hark, een gieter, een schepje, zakjes met bollen van verschillende voorjaarsbloemen.

Met zijn laarzen aan en gekleed tegen wind en regen fietst Sean naar de begraafplaats. Daar aangekomen loopt hij de begraafplaats op. Het is er rustig. Niemand te bekennen.

Sean fluit een melodietje en kijkt onder het lopen naar de graven.

Dan staat hij voor het graf van JH.

“Hallo ouwe jonge, hoe gaat ie? Ik kom jou rustplaats wat mooier maken. Dat vind jij vast wel fijn.”

Sean gaat aan de slag. Hij harkt. Hij graaft wat gaten in de grond en poot de verschillende bollen: narcissen, krokussen, lenteklokjes, winterakonieten en sneeuwroem. Met zorg schuift hij de grond over de bollen. Na een drie kwartier is Sean klaar. Hij kijkt naar de grond.

“Nu moeten we wachten, JH,

wachten.”

Sean veegt zijn opkomende tranen weg. Hij vermant zich en loopt terug naar zijn fiets. Even staat Sean stil. Huu, nu is JH alleen. Alleen in de grond. Alleen en verlaten. Sean denkt na en neemt een besluit.

“Morgen zie ik je weer JH. Dan kom ik weer even kijken."

Zo fietst Sean naar huis, waar zijn leven op hem wacht en warmte en liefde en muziek.

Sssst.

   

Ontvangsthal

U staat in de ontvangsthal van het rouwcentrum.

   

Aan de rechterhand ziet u enkele haakjes waar aan u uw jas kunt hangen en links van u ziet u een tafeltje met een kleed erop. Op het kleed ligt een wit boek met als opschrift:  "Condoleanceregister".

Wat doet u?

( Om het condoleanceregister te tekenen klik op het boek. )





Om de weg te vinden in het rouwcentrum volg de bordjes met de pijlen.

 

Toiletten